Thursday, April 26, 2018

കോഴിക്കൃഷി

ഒരുനാൾ ഡാഡി
മല്ലപ്പള്ളി ചന്തയിൽ പോയിവരുന്നേരം
ഒരുകയ്യിൽ പത്തുകോഴിക്കുഞ്ഞുങ്ങളും
മറുകയ്യിൽ ഒരൊറ്റാലും.


ഒമ്പതുപിട, അപ്പിടകൾക്കൊരു പൂവൻ
കാര്യം വ്യക്തമാക്കി ഡാഡി
പുരയുടെ പിറകിലേക്ക്
നടന്നയുടൻ
ഇറയത്ത് ചാരിവച്ച
പഴയ ഓടുകളിളകുന്നു
ചെതുക്കിച്ച പട്ടികകളിൽ
ആണികൾ തറയുന്നു.

ഒറ്റാലിനടിയിൽ കോഴിക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ
കീയോകീയോ കീറുന്നതുകേട്ട്
പുരപ്പുറമേ താണുപറക്കും പുള്ളിൻ ചിറകടി
മൂടുന്നൂ മേഘം
മേഘത്തിനൊറ്റാൽ.

തട്ടുന്നു
മുട്ടുന്നു
കൊട്ടുന്നു
കോഴിക്കൂട് തട്ടിക്കൂട്ടുന്നു.
പണിതീർത്ത കൂടിനുകീഴെ
ഇഴഞ്ഞെത്തേണ്ട ചേരയെ തുരത്താൻ
മുളങ്കമ്പൊരെണ്ണം വെട്ടിവെച്ചു.

മകനെയും ഒക്കത്തെടുത്ത്
പെങ്ങൾ രണ്ടാമത്തെ പേറിന്
വന്നുകേറിയനാൾ അത്താഴത്തിന്
ബ്‌ളോക്കുകോഴീടെ മുട്ട പൊരിക്കുമ്പോൾ
ഒമ്പതുകോഴി ഒരു ദിവസം ഒരു മുട്ടവീതമിട്ടാൽ
ഒരുമാസം എത്ര മുട്ടയിടുമെന്ന് അമ്മയോട് ഡാഡി.

തവിടും കൊത്തിത്തിന്ന് ചികയും കുഞ്ഞുങ്ങൾ
അലയും മണ്ണിലടർന്ന തൂവലുകൾ
പറക്കും കാറ്റിൽ
പറന്നൂ മേഘം.

കോഴിക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ വളരുംതോറും
കൂവലിനാകെയൊരിമ്പംവന്നൂ
പിടയായിരുന്നില്ല, പൂവനുകൾ
തലമേലെ തുടുചോരപ്പൂവിടർത്തി
പത്തുപൂവന്മാർ ഉദിച്ചുണർന്നൂ
പത്തുപുലരി വിരിഞ്ഞപോലെ
തമ്മിലടിയ്ക്കടി പോരടിച്ചും
കൂടുവെടിഞ്ഞു ഞെളിഞ്ഞുനിന്നും
കൊത്തും കലിപ്പും പോർവിളിയും
രക്തം പടർത്തീ വിരലുകളിൽ
അതിരിലെ കല്ലേലേറിനിന്നു
പലപല ശബ്ദത്തിൽ കൂവിയാർത്തൂ
അയൽപക്ക പിടകളതിൽ തറഞ്ഞു
അതുകണ്ടു വമ്പന്മാർ തലകുണുക്കി
അക്കുണുക്കത്താൽ ചുവടെടുത്തൂ
തൂവൽചിറകു തരിച്ചുകേറി
കാലിലൊരായം പടർന്നുകേറി
കൊത്തിപ്പതുക്കി മെതിച്ചുലഞ്ഞൂ
പെട്ടെന്നാമട്ടിലുടൽ കുടഞ്ഞൂ
നട്ടുച്ച മങ്ങും പറമ്പുകളിൽ
ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു മടങ്ങിവന്നു.

പെങ്ങൾക്ക് രണ്ടാമതും ആൺകുട്ടി പിറന്നു.
ഞാൻ വളർത്തിയ കോഴികളും
എന്റെ കൊച്ചുമക്കളും
ആണായിപ്പോയല്ലോയെന്ന് ഡാഡി.

പോരുപിടിച്ചും ഇണചേർന്നും നടന്ന
പൂവന്മാരിലൊരുവനെ
വെട്ടിനുറുക്കി കറിയാക്കി
തൊണ്ടവരെ ചോറുണ്ട രാത്രി
ഒരു പ്രത്യേകതരം വിഷാദം
വീടിനെ ചുറ്റിവളഞ്ഞു.
പിന്നീട്, ഓരോ പൂവനും
വിഷാദരാത്രികളോരോന്നുവീതം.

നീണ്ടുമുറ്റാത്ത ആ കോഴിക്കൃഷിയുടെ
അന്ത്യനാളുകളടുക്കെ,
ഒരു പൂവൻ മാത്രം അവശേഷിച്ചു.
അവൻ കൂട് ഉപേക്ഷിച്ച്
പാർപ്പ് മരത്തേലാക്കി.

തോന്നുംവഴിയായവന്റെ വഴി
തോന്നുംപടിയായവന്റെ കൂവൽ.

നട്ടുച്ചകൾ അവനുവേണ്ടി ചെവിയോർത്തു
നട്ടപ്പാതിരകൾ അവനുവേണ്ടി ഇരുൾപാകി.
ആ പൂവന് കറുത്ത അങ്കവാൽ അടയാളം
കൂവലിന് കിടുതാളം.

വീട്ടിൽ ഒരു കറുത്ത കോഴിത്തൂവലുണ്ട്
അത് ചെവിയിലിട്ടുകറക്കി
ഡാഡി എന്നെ നോക്കി
ഞാനതേനോട്ടം തിരിച്ചും.

Friday, March 9, 2018

ഇരുട്ടടി

അതിര്‌ കേറി പനറ്റിയ പിട*യുടെ വിരലുകള്‍
കൈച്ചുറ്റികയ്ക്ക് ചതച്ചുവിട്ടു.

തട്ടിന്‍പുറത്തെ പെട്ടീല്‍ കെണിഞ്ഞ എലിയെ
വെള്ളത്തില്‍ കുമിളകളാക്കി പൊട്ടിച്ച്
അതിരേലെറിഞ്ഞു.

അതിനെ, പിന്തുടര്‍ന്നിഴഞ്ഞ ചേരയെ
മണ്ണെണ്ണ കുടഞ്ഞ് പൊളളിക്കുകയും
ചെയ്തതോടെ ഇരുട്ട് വീണു.
മഴപൊട്ടി.

മണ്ണില്‍ മുളച്ചുവന്ന ഈയലുകള്‍ക്ക് മുഖംനോക്കാന്‍
ചെമ്പുചെരുവത്തില്‍ വെള്ളമൊഴിച്ച് വിളക്കുകുത്തി
കണ്ണാടിയുണ്ടാക്കി ഇറയത്തുവെച്ചു.
അവയതില്‍ മുഖംനോക്കി കിടന്നു പിടഞ്ഞു.

ഈയലുകള്‍ക്കു പിറകേവന്നു പല്ലികള്‍.
അതിന്റെ പൊളിഞ്ഞ ഉടലുകള്‍
തിണ്ണേല്‍ മുറിഞ്ഞ വാലുകള്‍ തെരഞ്ഞു

മഴ കനത്തതോടെ
അതിരുമാന്താന്‍ തോന്നി.
തൂമ്പയെടുത്ത് ഈടിക്കലേക്ക് നടന്നു.

മഴ കനത്തുകനത്തു വന്നു

തെറിയും കരുത്തും കൂട്ടി അതിരുകല്ലിളക്കി
അത് നാട്ടാനൊരു കുഴി കുത്തുമ്പോള്‍
തലയ്ക്ക് മേലെ ഒരൊച്ച കേട്ടു:
"പണിക്കേനേ, തരവഴി കാണിക്കല്ലേ, പണിക്കേനേ"
ഇരുട്ടിന്റെ നിറമുള്ള ഒരുത്തി ചില്ലേലിരുന്നാടുന്നു.
ആ ചില്ലകള്‍ മണ്ണോളം കുനിഞ്ഞുടന്‍ തലപ്പിലേക്ക് നിവരുന്നു.
അവിടന്നുവരെ അങ്ങനൊരു മരമില്ല,
എന്നാലാനേരമാ,മരമുണ്ട്.

ഇറയത്തേക്ക് തിരിച്ചുകേറുമ്പോള്‍
തൊണ്ടയില്‍ വേനലായി.

മുറ്റത്തെ കിണറ്റീന്ന് കോരിയെടുത്ത വെള്ളം
കുമിളകള്‍ പൊട്ടി വെട്ടിത്തിളച്ചു

കാലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ
പൊള്ളിയടര്‍ന്ന തോലുമായ്
ചേരകള്‍ ചെന്തീയായി.

ചിറകുമുറിഞ്ഞ ഈയലുകള്‍
ചെമ്പുചരുവത്തിലെ
നാളത്തില്‍ പറന്നുകളിച്ചു.

കൈതൊടുന്നയിടമെല്ലാം
പല്ലിമുട്ടകള്‍ വിരിഞ്ഞു
പാമ്പിന്‍കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ നാവുനീട്ടി.

കാര്യം തിരിഞ്ഞു.
മറ്റൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല.
അലക്കുകല്ലിലേക്ക് കാലുകള്‍ പൊക്കിവെച്ച്
പത്തുവിരലുകളും
കൈച്ചുറ്റികയ്ക്ക് അടിച്ചുപരത്തി
പുലരുംവരേയിരുന്ന് നിലവിളിച്ചു.

* പിടക്കോഴി

Wednesday, January 24, 2018

മകൾ


തീവണ്ടിയിൽ
എൺപതടുത്ത ഒരു കിഴവൻ
മടിയിൽ കണ്ണുമിഴിച്ച
പെൺകുഞ്ഞിനെ
ആണ്ടുകൾക്കുമുന്നേ മാഞ്ഞുപോയ
അയാളുടെ അമ്മയുടെ പേര്
പല ശബ്ദത്തിൽ
വിളിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.


അയാളുടെ മെല്ലിച്ച തോളേൽ
ചാരിയുറങ്ങുന്നുണ്ട് മകൾ;
കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മ.

അന്നേരം തീവണ്ടി ഒരു തൊട്ടിലാകുന്നു.
ചലനങ്ങളുടെ ആയിരം വിരലറ്റങ്ങളില്‍
ആയിരം താളങ്ങൾ.

കരച്ചിലിലേക്ക്
പുളുത്താനൊരുങ്ങും
ചെറുചുണ്ടുകളുടെ നോട്ടമേറ്റ്
അയാളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ ത്രസിച്ചു.
മുഷിഞ്ഞ നെഞ്ചിലേക്ക്
പാൽഞരമ്പുകൾ കണ്ണുതുറന്നു.

എനിക്ക് തോന്നി
അത് വിയർപ്പെന്ന്.

പാട്ടുകളവരുടെ പാട്ടുകള്‍ പാട്ടുകള്‍

വെയിലിന് മരം എന്ന വീടുണ്ട്
വീടിന് തണല്‍ എന്ന മുറ്റവും
മുറ്റത്ത് ഇലകള്‍ എന്ന നീറുകളും
നീറുകള്‍ക്ക് കവരങ്ങള്‍ എന്ന നടപ്പാതകളും.
ആ പാതകളിലൊന്നില്‍
തേന്‍കൂട് എന്ന റേഡിയോ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.
നൂറുനൂറ് ഗായകര്‍
മൂളിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു
പാട്ടുകളവരുടെ
പാട്ടുകള്‍ പാട്ടുകള്‍.

Thursday, July 6, 2017

ആട്ടക്കഥ


ഇനി കാണാൻ ചെല്ലരുതെന്നവൾ
എന്നിട്ടും ചെന്നു.

ഇപ്പമിറങ്ങണം, ഈ ഏരിയേൽ കണ്ടേക്കരുത്
എന്നിട്ടും അവിടെ ചുറ്റിപ്പറ്റി.

ഒരു പാട്ടിലേക്കവൾ
ടീവി ഓൺചെയ്തു

മറ്റൊരു പാട്ടിലേക്കവൾ
ചാനൽ മാറ്റി

പാട്ടിന്റെ വരിത്താളം ചവിട്ടി
അവളുടെ അച്ഛനും അമ്മയും
ജിമ്മിൽ പോകുന്ന ബ്രോയും 
ഗേറ്റുതുറന്ന് 
അവസാനവരിയിലേക്ക്
ചെരിപ്പൂരി.

ആ മുറി 
ഇടിമുറിയാകും മുന്നേ
അവളുടെ കട്ടിലിനടിയിലേക്ക് നൂഴ്ന്നു.
അവിടെ കിടന്നുറങ്ങിയ പൂച്ച  
വാലുംചുരുട്ടിയെണീറ്റുപോയി.

പകൽകെട്ടിരുട്ടുപരന്നു.

കട്ടിലിനടിയിലേക്ക്
കുനിഞ്ഞെത്തുന്നവളുടെ കണ്ണുകൾ  
ഇറുമ്മുന്നു പല്ലുകൾ
വിറയ്ക്കും ചുണ്ടിൽ
തെറികൾ ചിതറി.

എന്നെയവൾ വിളിച്ചിരുന്ന പേര്
അത്താഴം കഴിഞ്ഞയുടനെ
അവളുടെയമ്മ നീട്ടിവിളിച്ചു.
പൂച്ച വിളികേട്ടു.

ടീവിയിൽ ചർച്ച
ചർച്ചയ്ക്കുമേൽ ചർച്ച
ചർച്ചയ്ക്കുമേൽ കൊടുംചർച്ച
ഒരു പാട്ടിലേക്ക് ചാനൽ മാറുന്നു.

അപ്പോൾ കേട്ട കുത്തുപാട്ടിന്റെ താളം
അവളുടെയച്ഛനെയെടുത്തങ്ങലക്കി.
പിടഞ്ഞെണീറ്റയാൾ
കൈവിടർത്തി കാൽവീശി
അരയിളക്കിയൊരലമ്പൻ ചുവടെടുത്തു.
അതുകണ്ട ബ്രോ 
കൈമസിലുകളുരുട്ടി തുടർചുവടുകളായി.
പാത്രങ്ങൾ കയ്യിലേന്തി 
അവളുടെയമ്മയുടെ അടുക്കളച്ചുവടുകളും.

എന്റെ നേരമെത്തി-
നൂഴ്ന്നിറങ്ങി പുറത്തേക്കോടും
വഴിതെരഞ്ഞു ഞാൻ, എന്നാൽ
താളം എന്റെ കാലുകളെ ചുറ്റിവളഞ്ഞു.
നാസിക്‌ഡോളിൽ
തണ്ടെല്ലൂരി,യടിച്ചുകൊണ്ടൊരദൃശ്യസംഘം
ഞരമ്പിലൂടെ കടന്നുപോയി.

ഞാൻ ചുവടുകളായി
ആ ചുവടുകളിലവരും ചുവടുകളായി.

മുറിക്കുള്ളിൽനിന്ന്
ആടിയിറങ്ങി അവളെന്നെ ചുറ്റിപ്പടരുമ്പോൾ
അവൾക്കൊത്ത ചുവടാകുന്നു ഞാൻ
എനിക്കൊത്ത ചുവടാകുന്നവൾ.

ഞങ്ങളുടെ ആട്ടം കണ്ട് 
അവളുടെ അച്ഛനുമമ്മയും ചിരിച്ചുതുള്ളി
ബ്രോ, കൈമസിലുകൾ ഊരിയെടുത്ത്
റബ്ബർപന്താക്കി തട്ടിത്തുള്ളി.

വിയർപ്പിലുലയും ഉടലുകളെഴുതി
കലർപ്പിൻ കളി.
അക്കളിതുടരെ
പാട്ടിന്റെ വരികൾ തീർന്നുപോയി
വിതച്ചിട്ട താളം കപ്പലേറി
അവൾ മുറിക്കുള്ളിലേക്കും.

കലർപ്പിൻകളി അവസാനിച്ചതിനാൽ
അവളുടെയച്ഛൻ എന്നെ തുറിച്ചുനോക്കി. 
വെറുപ്പൊലിച്ചിറങ്ങും കണ്ണുകളിലൂടെ
ബ്രോ എന്റെ നേരേ കവാത്തുനടത്തി.
ചെകിടിലേക്ക് വന്നുവീണ കൈപ്പത്തിയിൽ
പാമ്പ് മൂളുന്ന ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു.
എന്നാൽ ആ നിമിഷം
ടീവിയിൽ ഒരു കുത്തുപാട്ടിന്റെ 
ആദ്യവരി,യതിന്റെയടാറ് താളം.

പാട്ടിലാടാൻ അവളുമെത്തുമ്പോൾ
കിടുക്കിമോനേ പുതിയ ചുവടെന്നവളുടെയച്ഛൻ.
ചായക്കോപ്പ മുകളിലേക്കിട്ട്
അമ്മാനമാടുന്നവളുടെയമ്മ.
ഇരുമ്പ് മസിൽപന്ത്  
ചിരിച്ചുകൊണ്ടെനിക്ക് 
വച്ചുനീട്ടി ചങ്ക്‌ബ്രോ!

എവിടേക്കെങ്കിലും ഇറങ്ങിയോടാമെന്നവൾ.
മൂളുന്ന ചെകിടുകൾക്കും
നിനക്കും മുന്നേ
ഇറങ്ങിയോടേണ്ടിയിരുന്നുവെന്ന് ഞാൻ.

പാട്ടിന്റെ അവസാനവരിക്കുവേണ്ടി
ഞങ്ങൾ കാത്തുതുള്ളി

ഞങ്ങൾ സിറ്റൗട്ടിലിറങ്ങി ചുവടുവച്ചു
അവർ തുള്ളിത്തുള്ളി പിറകെവന്നു

ഞങ്ങൾ മുറ്റത്തിറങ്ങി ചുവടുവച്ചു
അവർ തുള്ളിത്തുള്ളി മുറ്റത്തെത്തി

ഞങ്ങൾ ഗേറ്റുകടന്ന് ആടിയുലഞ്ഞു
അവർ ഗേറ്റിനകമേ ആരവമായി.

അവസാനവരിയും അവസാനിക്കെ
പെപ്പരപെപ്പരയൂതി നിശബ്ദത കാഞ്ചിവലിച്ചു.
റോട്ടിലിറങ്ങി ഓടും ഞങ്ങൾക്കു പിറകെ
ഇരുട്ട് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടോടിപ്പരന്നു.

ആട്ടത്തിന്റെ ദിക്കിലേക്ക് അവളും
പാട്ടിന്റെ ദിക്കിലേക്ക് ഞാനും പാഞ്ഞുപോയി.
അവിടെ അവൾക്കൊരു പാട്ടുകാരനെ കിട്ടി
എനിക്കൊരു ആട്ടക്കാരിയെയും.

ഞങ്ങളോടിയ വഴിയിൽ
രാത്രിക്കുരാത്രി പുല്ലുമുളച്ചു
പകലിനുപകൽ പുല്ലുപൂത്തു.

അവളെ പിന്നിതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.
എന്തിന് കാണണം?

*
വെട്രി കൊടികാറ്റ്, കാതലിൽ വിഴുന്തേൻ എന്നീ തമിഴ്‌സിനിമകളിലെ പാട്ടുകളാണ് കവിതയിൽ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

Wednesday, May 24, 2017

പായുന്നൊരാൾക്കൂട്ടം

നോബർട്ട് പാവന റോഡ്*
അടച്ചിട്ട അറ്റ്ലാന്റിസ് റെയിൽഗേറ്റിൽ
ചെന്നിടിച്ചു നിന്നതിനാൽ
സാമുറായ് വെട്ടിത്തിരിച്ച്
ഒരു പീടികയ്ക്ക് മുന്നിലൊതുക്കി
ഇരുണ്ട ചുണ്ടുകൾ 
കാറ്റിലേക്ക് പുളുത്തി പുകയൂതി.

പീടികയ്ക്കു പിന്നിൽ പുറമ്പോക്ക്
ചെറിയ വീടുകൾ
ഇടുങ്ങിയ മുറ്റത്ത് പന്തുമായ്
പിടഞ്ഞോടും ഇരുണ്ട കുട്ടികൾ
ആ പന്തുരുണ്ടുചെന്നുവീഴും കനാൽ
അവിടെ പുളയ്ക്കും ഫിലോപ്പികൾ
മണം; കാറ്റിൽ പറക്കുന്നൂ പുഴുകിയ മണം.

കനാലിന്നൊഴുക്ക് 
കെട്ടിയടച്ച മതിൽ
അതിന്നുൾവശത്ത്
കെട്ടി-
  ക്കെട്ടി-
    ക്കെട്ടി-
      ക്കെട്ടി 
ഉയർത്തിയ ബഹുനിലയാകാശം.

മതിലിനു പുറത്തേക്ക് 
തലവീശുന്ന ബോഗൻവില്ല.
അതിനുകീഴേചുരുണ്ട മുടുക്കിലൂടെ 
പഴയ ബൈക്കുകളിൽ ചീറി
മുറ്റത്ത് കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന
കുട്ടികൾ; അവർ മുതിർന്നിരിക്കുന്നു.

പായുന്നൂ
പാതയിലൂടെ 
തീവണ്ടി

തീവണ്ടി;
പായുന്നൊരാൾക്കൂട്ടം
പാറുന്നൂ കരിങ്കൊടി
വേഗം വേഗം എന്ന  ചലനവാക്യം.

അടച്ചിട്ട റെയിൽഗേറ്റ് തുറക്കെ,
ബൈക്കെടുക്കാനൊരുങ്ങുന്നു, എങ്കിലും
താക്കോലിന്റെ പല്ലുകൾ തേഞ്ഞിരിക്കുന്നു
സ്പീഡോമീറ്റർ ആവി മൂടിയിരിക്കുന്നു
സൈലൻസറിൽ ചുരുണ്ടിരിപ്പുണ്ട് ഒരു വെള്ളിക്കെട്ടൻ
നമ്പർപ്ളേറ്റിൽ അപരിചിത ലിപികൾ, അതിനൊത്ത അക്കങ്ങൾ.

ഉയരങ്ങളുടെ ചുവടേൽ
വേഗങ്ങളുടെ നടുവേൽ
പതുങ്ങിപ്പഴകിനിൽക്കുന്നൊരാൾ.

ഒരാളിൽ ഒരാൾക്കൂട്ടം.
----------------------------------------------------------
*നോബർട്ട് പാവന റോഡ്: തേവരയിൽ നിന്ന് എറണാകുളം സൗത്ത് റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിലേക്കുള്ള റെയിൽപാതയ്ക്ക് സമാന്തരമായ ചെറുവഴിയുടെ തുടക്കം. നാടകകൃത്തും തിരക്കഥാകൃത്തുമായിരുന്നു നോബർട്ട് പാവന.
**സാമുറായ്:  1990-കളുടെ മധ്യത്തിൽ മാർക്കറ്റുപിടിച്ച സുസുക്കിയുടെ 'നോപ്രോബ്ളം' ബൈക്ക്. 

Tuesday, January 24, 2017

ശബ്ദമഹാസമുദ്രം




2009 മുതൽ 2016 വരെ എഴുതിയ 26 കവിതകളാണ് സമാഹരിച്ചിരിക്കുന്നത്. പ്രസാധകർ- ഡി.സി ബുക്‌സ്, വില-80 രൂപ
http://onlinestore.dcbooks.com/books/sabdamahasamudram